De in Austin, Texas wonende Canadees Ray Bonneville is al dertig jaar bezig met het ontwikkelen van een volstrekt eigen muzieksoort. Een kruising tussen Tom Waits, JJ Cale, Tony Joe White en de traditionele blues. De laatste vijftien jaar schrijft hij ook zijn eigen liedjes, en daar is het alleen maar beter van geworden. Hij heeft een soepele, licht hese warme bariton, en maakt zeer ontspannen en laid-back muziek en slaagt er in om ondanks die laid-back aanpak hele spannende bluesy muziek te maken, waar de ruwe kantjes nog aanzitten.

Bonneville speelt fabelachtig mooi gitaar (vooral met duim en wijsvinger), mondharmonica en versterkte triplexplank (waar hij met zijn voet het ritme op tikt). En dan is er nog dat zingen, waarvan hij zelf zegt: "als de tekst niet volkomen moeiteloos van je tong rolt moet je hem gaan veranderen. Het moet volstrekt natuurlijk klinken". En dat klinkt het ook - het klinkt natuurlijk, vanzelfsprekend en makkelijk, en bovendien raakt hij je met zijn zang in de buik.

Op zijn nieuwe CD Bad Man's Blood stijgt hij naar grote hoogtes. Het titelnummer is een bloedstollend gewelddadige vertelling die door de nonchalante manier waarop Bonneville het zingt kippenvel over de rug van de luisteraar jaagt. En dat niveau houdt hij de volledige veertig minuten vast, fabuleus ondersteund door zijn eigen gitaar en mondharmonica. Bad Man's Blood is een meesterwerk

Hij heeft al eerder een Canadese Juno Blues Award gewonnen voor een van zijn eerdere platen (Gust of Wind). Zelf zegt hij daar schouderophalend over: "Ze noemen het blues, maar er zit ook country in, en asfalt." Wat er in ieder geval ook in zit is groove en swing. Het mag dan wel laid-back klinken, toch heb je regelmatig de neiging te gaan dansen, of op zijn minst mee te gaan tikken met je voet.

Ray Bonneville brengt de blues weer een stap verder - wat meer sophistication, wat meer diepgang, en dat zonder de essentie van de blues te verliezen - het wordt nooit gladjes, nooit te makkelijk, maar blijft altijd de ruwe randjes en de pure kracht houden die bij de blues horen.